Trizondal jaki jest, każdy widzi. Tak żałosnego poziomu aktywności w całej jego historii sobie nie przypominam (nawet I Królestwo, gdzie działało trzech obywateli, w porównaniu do dzisiejszego marazmu, tryskało życiem). Piszę więc ten artykuł w nadziei, że trochę przyczyni się on do poprawy sytuacji lub przynajmniej pokaże, że nadal stać mnie na coś konstruktywnego.

Ten wpis pragnę poświęcić w całości genezie swojej znikomej aktywności, którą to od dłuższego czasu można opisać funkcją malejącą. Mam nadzieję, że skłoni to również innych obywateli do podobnych rozważań. W moim przypadku można wyróżnić trzy czynniki wpływające na taki stan rzeczy: uczucie wypalenia, frustracja spowodowana małą aktywnością innych oraz studia. Kolejność jest tutaj nieprzypadkowa.

Punkt pierwszy, czyli uczucie wypalenia towarzyszy mi od czasu upadku RSiT, ale pojawiało się już wcześniej. O ile jednak w czasach dobrego prosperity udawało się je przezwyciężyć, rzucając się w wir różnych inicjatyw, które nie były obojętne dla społeczności, o tyle teraz nie jest to już takie oczywiste. Ba, stan kompletnej bezczynności stał się dla mnie zwyczajną codziennością. Szczerze mówiąc nie wiem jak z tym walczyć, nie odczuwam żadnej przyjemności z działania w jakiejkolwiek strukturze mikroświatowej, gdyż przerobiłem już chyba wszystkie schematy ich funkcjonowania. Przeżyłem monarchie, demokracje, unie, wzloty, kryzysy, sztuczne gospodarki, rozgrywki sportowe, działalność medialną itd. itd. Przeżyłem w mikronacjach chyba wszystko co da się przeżyć, więc wątpię by cokolwiek jeszcze mnie zaskoczyło.
Na uczucie wypalenia zapewne składa się także nieuchronnie upływający czas. Mam prawie 20 lat, a gdy zaczynałem swoją przygodę z mikroświatem miałem ich 14. Rzeczą oczywistą jest, że nastoletni gówniarz w inny sposób odbiera wszelkie innowacje, z większym zaciekawieniem wstępuje w nowe otoczenie. Choć nie zawsze musi tak być, w końcu starzy wyjadacze nadal działający w Sarmacji do młodzieniaszków nie należeli od samego początku. Być może ja nie mam w sobie już tyle dziecięcej fantazji.

Punkt drugi, czyli frustracja z aktywności innych chyba nie wymaga szerszego komentarza. Jeżeli ktoś olewa to co robię i nie potrafi docenić nakładu pracy jaki został włożony w dany projekt, skutecznie zniechęca mnie do dalszego działania. W Trizondalu najwyraźniej wywiązała się z tego cała reakcja łańcuchowa, gdyż wszyscy zniechęciliśmy się do robienia czegokolwiek. Oczywiście są wyjątki, np. Marcel czy Tomek. Jednak podejrzewam, że jeżeli taki stan rzeczy utrzyma się jeszcze przez jakiś czas, to i oni rzucą wszystko w diabły.

Ostatni czynnik czyli studia ma najmniejsze, choć nadal dość spore znaczenie. Myślę, że do malejącej funkcji aktywności, o której wspomniałem na początku można by sporządzić inną funkcję o odwrotnym przebiegu opisującą nakład obowiązków w życiu realnym. Kiedy zaczynałem życie w mikroświecie uczęszczałem do gimnazjum, więc miałem naprawdę sporo wolnego czasu. Obecnie jest go makabrycznie mało, zwłaszcza przed sesją, więc i moja aktywność ogranicza się głównie do zdawkowego komentowania działań (lub raczej ich braku) innych.

No i to chyba tyle. Jeżeli ktoś w naszym kochanym Trizondalu zdobył się na przeczytanie tego artykułu to bardzo mi miło. Być może ktoś zobaczy w nim odbicie samego siebie i znajdzie jakąś receptę na poprawę sytuacji. Ja niestety nie potrafię wymyślić nic.

Marcin Sokołowicz

Trizondal po raz kolejny w swojej historii stoi na rozdrożu. Obywatele zastanawiają się wspólnie, ale także w mniejszych grupkach, jakie zmiany powinny nastąpić aby ulepszyć i tak naprawdę naprawić nasz aparat państwowy. Osiągnięcie kompromisu jest jednak o tyle trudne, że wyłoniło się kilka koncepcji, które nierzadko przeczą same sobie lub wymagają dodatkowego rozwinięcia. Na łamach Trizondalskiej Agencji Prasowej zaprezentujemy najważniejsze proponowane nurty zmian:

Pierwszym najważniejszym nurtem jest niewątpliwie kasacja prawa. Za tym pomysłem opowiadają się (dotychczas) JKW Marcin I, JKW Marcel Hans, Michał Misiol, Krzysztof Poland, Zenek Cysosz, JKM Tomasz I, Ferenc Zagórski zaś Adrian Trydencki y Potocki nie sprzeciwił się jej.

W ramach tego nurtu można jednak wyróżnić kilka pomysłów. Najbardziej skrajnym, za którym opowiada się pierwsza czwórka wyżej wymienionych jest idea uchylenia wszystkich aktów prawnych za wyjątkiem umów międzynarodowych i zastąpienia ich Kodeksem Podstawowym. Zenek Cysosz oraz JKM Tomasz opowiada się za powolnym i dokładnym przewertowaniem prawa Królestwa Trizondalu, a następnie po rzetelnej ocenie wydana miałaby być decyzja uchylająca lub pozostawiająca.

W grupie osób popierających kasację obecnych aktów prawnych (całkowicie lub częściowo, natychmiastowo lub etapowo) istnieje jednak kilka pomysłów jak miałaby wyglądać władza ustawodawcza Trizondalu po przemianach. Pomysł sejmu zwoływanego tylko w razie potrzeby i mianowanego przez króla wysunął już Zenek Cysosz. Radę Stanu jako parlament otwarty dla wszystkich chętnych wspiera JKW Marcin I oraz Michał Misiol. Wyłonienie dwóch parlamentarzystów, z którego jeden poprawiałby prawnie zgłoszone do nich obywatelskie projekty, a drugi merytorycznie i następnie przyjmowaliby je lub odrzucali jest pomysłem Marcel Hansa. Adrian Trydencki y Potocki zapytuje, czy w ogóle władza ustawodawcza jest nam potrzebna.
Równocześnie wysunął się już kolejny podział, otóż JKM Tomasz I postuluje o omówienie projektu Komisji Reform (powstałej na początku listopada). Marcel Hans, autor projektu Kodeksu Podstawowego proponuje natomiast naniesienie ewentualnych poprawek na gotowy już projekt i szybkie rozpoczęcie działań.

Głos przeciwny ma Simon von Landsbergen, który pyta, jaki sens ma uchylanie prawa i tworzenienie wszystkiego od nowa. Ma to bowiem stworzyć zamknięte koło. Jego zdaniem wystarczy dokonać zmian ustawy zasadniczej i znieść federacyjność samorządów, a wówczas będziemy mogli oczekiwać poprawy sytuacji politycznej w Trizondalu.
Mimo różnych zdań i podziałów wszyscy uważają, że pewne rozwiązania zawarte w Kodeksie Podstawowym powinny zostać na stałe zapisane w prawodawstwie Trizondalu.

Tak więc wbrew dużej ilości koncepcji nowego aparatu państwowego Królestwa, obywatele jednogłośnie twierdzą, że prawo państwowe wymaga zmian. Polegać powinny przede wszystkim na zniesieniu federacji, ustabilizowaniu pracy parlamentu oraz rewizji obecnych aktów prawnych.

Marcel Hans